Arkansas-bijenvirus

Het Arkansas-bijenvirus (ABV) is een weinig bekend virus dat in de jaren zeventig in de VS in honingbijmonsters werd beschreven. Onder natuurlijke omstandigheden is er geen duidelijk ziektebeeld beschreven dat de imker in de kast zou kunnen zien. De diagnose wordt alleen in het laboratorium gesteld en er is geen aparte bestrijding nodig; als je volk verzwakt, ligt de oorzaak zeer waarschijnlijk ergens anders.

Wat is het?

Het Arkansas-bijenvirus dankt zijn naam aan de Amerikaanse staat Arkansas, waar de monsters vandaan kwamen waarin het voor het eerst werd beschreven. Het is een van de "nieuwe" bijenvirussen die Britse bijenvirusonderzoekers in de jaren zeventig beschreven. Later werd het ook aangetroffen in monsters uit andere regio's.

Er is maar weinig over bekend. Het onderscheid tussen wat bekend en wat onbekend is, behoedt de imker voor onnodige zorgen.

Wat bekend is en wat niet

Beweringen dat dit virus "de immuniteit van jonge bijen doet instorten", "de bestuiving vermindert" of "de honingkwaliteit aantast", berusten niet op wetenschappelijke bevindingen.

Wat het in de praktijk voor de imker betekent

Zie je verzwakking, dode bijen of ziekteverschijnselen in je volk, zoek dan niet naar het Arkansas-bijenvirus, maar naar veelvoorkomende en herkenbare oorzaken:

Laboratorium

Bij routineonderzoek op bijenziekten wordt meestal niet naar het Arkansas-bijenvirus gezocht; het kan wel worden aangetroffen bij moleculair onderzoek voor wetenschappelijke doeleinden. Heb je onverklaarbare verliezen, neem dan contact op met de officiële veterinaire dienst; vraag daar hoe het monster moet worden genomen en bewaard (meestal gekoeld of ingevroren).

Wat moet je doen?

Er is geen specifieke maatregel tegen dit virus. De algemene regels die tegen de meeste bijenvirussen helpen, gelden ook hier:

1. Houd de varroa laag. De varroa versnelt de vermeerdering en verspreiding van de meeste bijenvirussen. Tel regelmatig en bestrijd met een toegelaten middel wanneer de drempel wordt overschreden.
2. Houd de volken sterk. Voldoende honing en stuifmeel, een jonge, goed leggende moer, een passend kastvolume.
3. Beperk roverij en verdwalen. Verklein de vliegopening van zwakke volken.
4. Let op de hygiëne. Geef raten en honingramen van ingestorte volken niet aan andere kasten; vervang oude, donker geworden broedraten regelmatig.

Tegen het virus bestaat geen middel; antibiotica helpen niet en laten residuen in de honing achter.