Plagen in de kast zijn organismen die zich in het onderkomen van het volk nestelen en zich voeden met raat, honing, stuifmeel of broed. Wat zij gemeen hebben is dat zij in een sterk volk geen probleem zijn.

Een kastplaag zien is dus meestal een teken dat het volk zwak is.

De voornaamste

• Grote wasmot: De larve boort gangen door de raat; richt de meeste schade aan in opgeslagen raat
• Kleine wasmot: Een kleinere verwant; de schade blijft beperkter
• Kleine kastkever: Een invasieve kever; de larven brengen gist in de honing en bederven die. In veel landen meldingsplichtig
• Mieren: Meestal een bijkomend probleem; aangetrokken door zwakke volken en gemorste siroop

Veelvoorkomende oorzaken

• Meer ruimte dan het volk kan bezetten
• Een zwak volk
• Scheuren en kieren in de kast
• Onbeschermd opgeslagen raat
• Slingerafval dat op de stand blijft liggen

Gedeelde maatregelen

• Houd het volk sterk. De doeltreffendste maatregel
• Beperk de ruimte. Laat geen lege ramen of overtollige bakken staan
• Dicht kieren in de kast
• Verenig zwakke volken
• Bewaar raat beschermd: Koud, of los van elkaar in een lichte, luchtige ruimte
• Laat de oogst niet staan. De kleine kastkever vermeerdert zich het meest in de slingerruimte

De andere kant van de wasmot

In de natuur is de wasmot een nuttige opruimer: zij verwijdert oude raat uit verlaten nesten en voorkomt zo dat ziekteverwekkers zich ophopen.

Het probleem op een bijenstand is niet de aanwezigheid van de mot maar onbeschermd achtergelaten raat.

Wat de kleine kastkever anders maakt

Zij verschilt in twee opzichten: zij kan ook in sterke volken een probleem zijn, en zij verpopt in de bodem.

Bestrijding alleen binnen de kast doorbreekt de cyclus dus niet. De ondergrond van de stand hoort zonnig en droog te zijn.

De larven onderscheiden

Wasmotlarven en kastkeverlarven worden verward. Het onderscheid is duidelijk: de keverlarve heeft drie paar poten en rijen stekels op de rug; de motlarve heeft geen van beide.