Imkeren is evenzeer een kwestie van planning als van vakmanschap. Het hele volkbeheer rust op timing; naarmate het bedrijf groeit komt daar het plannen van middelen, arbeid en kosten bij.

Waarom dit een eigen hoofdstuk verdient

Hoe goed de technische kennis ook is, een stand zonder plan loopt tegen dezelfde problemen aan:

• Werk wordt juist uitgevoerd maar te laat — en dat is het grootste deel van wat er misgaat in de imkerij
• Het aantal volken overschrijdt wat het gebied kan dragen
• In de drukke perioden is er te weinig arbeid
• De kosten zijn onbekend, dus de prijs klopt niet
• Bij verlies is er geen reserve

Drie niveaus

• Het seizoensplan: De volgorde en timing van het werk in het jaar
• Het productieplan: Welk product, hoeveel, uit welke volken
• Het bedrijfsplan: Groei, kapitaal, arbeid, risico

Op kleine schaal is alleen het eerste nodig. Naarmate de schaal groeit worden de andere twee noodzakelijk.

De grondslag: aantekeningen

Zonder aantekeningen is geen plan te maken. Een imker die niet weet wanneer hij vorig jaar wat deed kan dit jaar niet plannen.

De waardevolste aantekeningen: de drachtkalender, de prestaties per volk, de varroametingen, de kosten en de bestede tijd.

Veranderende omstandigheden

Vaste kalenders worden minder betrouwbaar. Verschuivende bloei, een langer broedseizoen en nieuwe plagen vragen dat het plan elk jaar wordt herzien.

Een plan is dus geen document dat eenmaal wordt geschreven maar een instrument dat elk seizoen wordt bijgewerkt.