De honingbij komt in een zeer wijd gebied voor, en daarin zijn tientallen ondersoorten ontstaan. Elk daarvan draagt de aanpassing aan haar eigen streek.

Waarin zij verschillen

• Grootte van de wintertros en winterverbruik
• Snelheid van de voorjaarsontwikkeling
• Reactie op drachtgebrek
• Zwermneiging
• Karakter en gedrag op de raat
• Vliegtemperatuur en tonglengte
• Ziekteweerstand

Het criterium dat voorgaat

Vóór elke opgesomde eigenschap geldt één regel: een plaatselijk aangepaste lijn presteert doorgaans beter dan een ingevoerde.

Aanpassing aan de drachtkalender en de winter van uw eigen streek is het goedkoopste voordeel dat er is, en het staat in geen catalogus.

Waarom een catalogus misleidt

Een lijn die elders productiever oogt kan onder plaatselijke omstandigheden achterblijven:

• Zij stopt het broeden te laat en verbruikt de voorraad
• Zij groeit voor niets waar de vroege dracht ontbreekt en zwermt
• Zij benut haar mogelijkheden niet in een ander klimaat

De veelgebruikte groepen

• Italiaanse bij: Lang broedend, rustig, hoog winterverbruik
• Carnicabij: Zuinig, snel in het voorjaar, hoge zwermneiging
• Zwarte Europese bij: Uitstekende overwintering, vliegt bij koude, trage start
• Buckfast: Geen ondersoort maar een gekweekte lijn

Het probleem van kruising

Ongecontroleerde invoer en kruising verdunnen plaatselijke reservoirs. Kruisingen zijn bovendien vaak minder voorspelbaar en steeklustiger dan zuivere lijnen.

Is een aanpassing eenmaal uit een populatie verdwenen, dan komt zij niet terug.

Hoe u werkelijk kiest

• Vraag wat plaatselijke imkers gebruiken en waarom
• Beproef een claim in uw eigen omstandigheden voordat u overstapt
• Neem deel aan plaatselijke teeltprogramma's
• Teel uit uw beste volken en vervang de slechtste

Die laatste twee doen op termijn meer voor de kwaliteit van een stand dan welke aankoop ook.