De Siciliaanse bij is een donkere eilandpopulatie uit het centrale Middellandse Zeegebied, aangepast aan hitte en droogte.

Kenmerken

• Kleur: Donker, vrijwel zwart
• Grootte: Kleiner dan de meeste Europese ondersoorten
• Karakter: Betrekkelijk rustig
• Volksgrootte: Matig

Aanpassingen

• Hitte en droogte: Zij functioneert bij hoge temperaturen waar andere ondersoorten hun kracht aan koelen besteden
• Snelle reactie op drachtgebrek: Het broeden stopt en de voorraad wordt gespaard
• Zuinig winterverbruik
• Weinig vervliegen

De terugloop

Deze populatie liep sterk terug door invoer van andere ondersoorten en de daaruit volgende kruising. Zij verdween uit grote delen van haar oorspronkelijke gebied.

Zij is onderwerp geweest van beschermingswerk waarbij overgebleven zuivere lijnen werden verzameld en in afgezonderde gebieden opnieuw opgebouwd.

Waarom bescherming telt

Hittebestendigheid en droogtetolerantie zijn eigenschappen die bij opwarming aan belang winnen. Zij zitten in populaties zoals deze.

Wanneer een aanpassing eenmaal uit een populatie is verdwenen, is zij niet te herstellen — geen enkele fokkerij kan duizenden jaren selectie opnieuw maken.

De les die breder geldt

Het verhaal van deze bij is het patroon dat zich bij veel plaatselijke ondersoorten herhaalt: invoer van een lijn die in een catalogus productiever oogt, kruising, verlies van aanpassing, en daarna de moeizame poging tot herstel.

Beschermde paringsgebieden en zuivere-lijnprogramma's bestaan om dat patroon te doorbreken.