Een pers haalt honing uit de raat door druk in plaats van door middelpuntvliedende kracht. De raat gaat daarbij verloren.

Wanneer geperst wordt

• Bij vaste-raatkasten: De raat is niet uitneembaar en kan niet worden geslingerd
• Bij raat die te breekbaar is voor de slinger
• Bij honing die niet uit de raat loopt, zoals sommige zeer viskeuze soorten
• Bij het uitpersen van zegelwas op kleine schaal

Het verschil met slingeren

Dit is het punt dat alles bepaalt.

• Slingeren laat de raat heel; zij wordt teruggegeven en bij de volgende dracht direct gevuld
• Persen vernielt de raat; het volk moet haar opnieuw bouwen, wat energie kost die niet naar opslag gaat

Uitgebouwde raat is een van de waardevolste bezittingen van een imker. Haar vernietigen is een reële kostenpost.

De honing

Geperste honing bevat meer stuifmeel en waspartikels en is troebeler dan geslingerde honing.

Dat is niet noodzakelijk een gebrek: meer stuifmeel betekent ook dat de geografische herkomst beter aantoonbaar is. Wel vraagt zij zorgvuldiger zeven.

Praktische punten

• Werk bij kamertemperatuur; koude honing loopt niet
• Verhit niet om het sneller te laten gaan — enzymen breken af
• Zeef grof na het persen; niet overfilteren
• De uitgeperste was wordt gesmolten

Materiaal

Roestvast staal of voedselveilig kunststof op alles wat honing raakt. Verzinkt metaal en onbehandeld staal zijn ongeschikt.

Reinigen

Warm water, volledig drogen, geen zeepresidu. Persen laat meer was achter dan slingeren; het doek of de zeef vraagt bijzondere aandacht.

De praktische lijn

Waar bewegelijke ramen beschikbaar zijn, is slingeren vrijwel altijd de betere weg. De pers hoort bij situaties waarin slingeren niet kan.