Gekristalliseerde honing wordt soms vloeibaar gemaakt om te kunnen vullen. Hoe dat gebeurt bepaalt of de honing haar kwaliteit behoudt.

Waarom honing kristalliseert

Honing is een oververzadigde suikeroplossing; de glucose kristalliseert uit. De snelheid hangt af van de drachtbron.

Kristallisatie is natuurlijk en geen gebrek. Zij is een teken van echtheid eerder dan van een probleem — veel versneden producten kristalliseren juist niet.

De regel bij verwarmen

Zacht en gelijkmatig. Te sterk verhitten breekt enzymen af en verhoogt de marker die voor veroudering wordt gebruikt.

Dat is aan de honing niet te zien maar wel in het laboratorium te meten — en het is een van de zaken waarop bij aankoop wordt gelet.

Wat werkt

• Een warmwaterbad met gecontroleerde temperatuur
• Een verwarmingskast waarin de emmers langzaam opwarmen
• Verwarmingsmantels om een tank

Gemeen hebben zij dat de warmte indirect en gelijkmatig is. Plaatselijke oververhitting is het risico.

Wat niet werkt

• Rechtstreeks op een vlam of kookplaat
• Hoge temperatuur om tijd te winnen
• Herhaald opwarmen en laten afkoelen

Elke verwarmingsronde telt op. Honing die meermaals is opgewarmd draagt dat mee.

Roeren

Zacht roeren verdeelt de warmte en voorkomt dat de onderste laag te heet wordt. Krachtig roeren slaat lucht in.

Het alternatief

Niet verwarmen maar crèmehoning maken: door gecontroleerd te roeren ontstaan zeer fijne kristallen en blijft de honing smeerbaar zonder verhitting.

Voor snel kristalliserende soorten is dat vaak de betere weg.

Wat de klant moet weten

Dat kristallisatie natuurlijk is. Dit uitleggen is een van de nuttigste dingen die een imker aan de kraam kan doen.