Voeren gebeurt met een voerbak. Welke soort u kiest bepaalt hoe snel het volk opneemt, hoeveel bijen verdrinken en hoe groot het roverijrisico is.

De soorten

• Bovenvoerbak: Op de ramen onder het deksel. Grote inhoud, weinig verstoring, laag roverijrisico
• Raamvoerbak: Neemt de plaats van een raam in. Dicht bij de tros, dus ook bij koud weer bruikbaar; kost broedruimte
• Ronde voerbak op het voergat: Eenvoudig te vullen en te controleren
• Vliegplankvoerbak: Makkelijk maar hoog roverijrisico; af te raden bij drachtgebrek

Verdrinken voorkomen

Dit is het meest onderschatte punt. Een voerbak zonder opstap kost honderden bijen per vulling.

• Een drijvend rooster, kurk of stro
• Een geribbelde of ruwe binnenwand
• Een opstaande wand waarlangs de bijen kunnen klimmen

Roverij

Voeren is een van de gebruikelijkste aanleidingen voor roverij.

• Voer in de kast, nooit open op de stand
• Voer in de late namiddag
• Mors geen siroop
• Versmal de vliegopeningen in de voerperiode
• Voer alle volken tegelijk; ongelijk voeren zet zwakke volken onder druk

Deeg en droge suiker

Voor noodvoeding in de winter wordt deeg of vaste suiker boven de tros gelegd. De bijen hebben er water bij nodig, dus het is geen vervanging voor tijdig najaarsvoeren.

Stuifmeelvervangers

Eiwitkoeken worden bij het broednest gelegd. Natuurlijk stuifmeel is beter, maar bij gebrek kan het broeden ermee op gang worden gehouden.

Hygiëne

• Voerbakken tussen gebruik reinigen en volledig drogen
• Achtergebleven siroop gaat gisten en schimmelen
• Voerbakken niet zonder reiniging tussen volken wisselen
• Voedselveilige materialen

De grens

Er wordt niet gevoerd met honingkamers op de kast. De bijen verwerken de siroop en slaan haar op; wat eruit komt is geen honing.