Er wordt een reeks producten aangeboden die de gezondheid of productiviteit van volken zouden verbeteren. De onderbouwing verschilt sterk.

Wat een volk werkelijk nodig heeft

• Koolhydraten: Nectar of, bij gebrek, suikersiroop
• Eiwit: Stuifmeel, en bij voorkeur van meerdere planten
• Water

Voor een volk met gevarieerde dracht en voldoende voorraad voegen supplementen doorgaans weinig toe.

Waar aanvulling zin heeft

• Bij aanhoudend stuifmeelgebrek, bijvoorbeeld in monocultuur
• Bij het vroeg opstarten van broed vóór de eerste stuifmeeldracht
• Bij volken die doorlopend voor koninginnengelei worden gebruikt
• Na een lange drachtonderbreking

In al deze gevallen is de aanvulling een noodoplossing, geen verbetering ten opzichte van natuurlijk stuifmeel.

Waarom verscheidenheid niet te vervangen is

De aminozuursamenstelling van stuifmeel verschilt per plantensoort. Eén bron levert een onvolledig pakket, en een kunstmatig mengsel benadert de natuurlijke verscheidenheid slechts gedeeltelijk.

De dracht verbeteren doet daarom meer dan welk supplement ook — en het steunt bovendien de wilde bestuivers.

Kritisch beoordelen

• Vraag welk onderzoek achter een claim staat en onder welke omstandigheden het is gedaan
• Beproef een product op enkele volken en houd onbehandelde volken ernaast
• Wees terughoudend met producten die alles tegelijk beloven
• Let op wat er werkelijk in zit; sommige producten zijn suikersiroop met toevoeging

Waar het misgaat

Een supplement lost een probleem niet op waarvan de oorzaak elders ligt. Een volk dat verzwakt door varroa, vocht of een falende koningin verbetert niet door een voedingsproduct.

De volgorde is: oorzaak zoeken, dan pas aanvullen.

Regels

Wat aan een volk wordt gegeven kan in honing terechtkomen. Producten met een medische claim zijn diergeneesmiddelen en vallen onder de daarvoor geldende regels; geef niets met honingkamers op de kast.