Een moderne bijenkast bestaat uit losse onderdelen die op elkaar passen. Wat dat mogelijk maakt is één maat.

De bijenruimte

Bijen laten elke opening van ongeveer zes tot negen millimeter open. Een bredere opening bouwen zij vol met wilde raat; een smallere dichten zij met propolis.

Elke maat in de kast is op dat bereik afgestemd. Daardoor kunnen ramen vrij worden uitgenomen — de hele beweegbare-raambouw rust op dit ene gegeven.

De onderdelen

• Bodem: Open of gesloten. Een open bodem geeft ventilatie en maakt mijten tellen mogelijk
• Broedkamer: Waar de koningin legt
• Moerrooster: Houdt de honingkamer vrij van broed
• Honingkamer: Voor de opslag
• Ramen: Dragen de raat; onderling uitwisselbaar
• Afdekplaat: Sluit de ruimte boven de ramen af
• Dak: Houdt water buiten

De open bodem

Tegenwoordig meestal de voorkeur. Voordelen:

• Ventilatie; minder vochtophoping
• Een vanglade eronder maakt het tellen van mijten mogelijk
• Verlichting bij zomerhitte

De vanglade vertelt meer over een volk dan wat ook zonder de kast te openen: mijtval, wasgruis dat de breedte van de tros verraadt, broedresten, sporen van plagen.

Materialen

• Hout: Ademt, is te repareren en kan worden uitgebrand. Vraagt onderhoud en is zwaar
• Kunststofschuim: Licht en goed isolerend. Krassen en gaten zijn het zwakke punt; ontsmetten is beperkt mogelijk

De stand van de kast

De kast staat licht voorover, zodat condens en binnengekomen regen via de vliegopening naar buiten lopen. Staat hij achterover, dan blijft het water binnen — met ernstige gevolgen in de winter.

De kast staat van de grond af: vocht wordt afgesneden, hout rot trager en plagen komen er moeilijker bij.

Onderhoud

• Alleen de buitenkant wordt geschilderd; binnenin komt niets
• Gebruik middelen die veilig zijn voor bijen, en wacht tot de geur volledig weg is
• Controleer het dak elk najaar op scheuren en lekken
• Verschillende kleuren verminderen vervliegen