Raathoning wordt met de raat verkocht, zonder te slingeren. Zij kan in moderne kasten worden geproduceerd; een kast met vaste raat is er niet voor nodig.

Waarom zij waardevol is

• Zij is onbewerkt. Niet geslingerd, niet verhit, niet gefilterd
• Zij is niet te versnijden. Het meest concrete bewijs van echtheid
• Zij levert een hoge toegevoegde waarde
• Zij vraagt geen apparatuur. Geen slinger, geen klaartank

Voorwaarden

De bijen moeten verse raat bouwen, en dat vraagt:

• Een sterk volk
• Een sterke, ononderbroken dracht. Zonder dracht bouwen de bijen niet
• Mild weer
• Beperkte ruimte. Het volk krap houden zet het aan het bouwen

Komen deze niet samen, dan blijft de raat half uitgebouwd en is het product onverkoopbaar.

Vormen

• Snijraat: Raat uitgebouwd op dunne, onbedrade kunstraat en in stukken gesneden
• Sectiedoosjes: Raat uitgebouwd in kleine doosjes en zo verkocht
• Gemengde presentatie: Een stuk raat in een pot, aangevuld met vloeibare honing

Kunstraat kiezen

Er moet dunne kunstraat worden gebruikt; een dikke middenwand is in de mond merkbaar en verlaagt de waarde.

Er wordt geen draad gebruikt, omdat het product wordt gesneden.

De herkomst van de was telt eveneens: raathoning wordt rechtstreeks gegeten, dus was met residuen mag niet worden gebruikt. Kunstraat van eigen zegelwas is de veiligste keuze.

Oogst

• De raat moet volledig verzegeld zijn; onverzegelde cellen lekken en bederven het product
• De raat mag niet worden beschadigd
• Zij wordt zacht bij warmte; snijd haar op een koele plek
• Een scherp, licht verwarmd mes geeft een schone snede

Bewaren en verpakken

• Kort invriezen: Doodt wasmoteitjes; gangbare praktijk
• Luchtdichte verpakking: Honing trekt vocht uit de lucht
• Koel en donker
• Een stevige doos tegen indrukken

De afweging in opbrengst

Raathoning verlaagt de totale opbrengst; de bijen bouwen telkens opnieuw was en die energie komt uit honing.

Daar staat tegenover dat de eenheidsprijs hoog is en er geen investering nodig is — een toegankelijke keuze voor een kleine imker.