Imkers organiseren zich in verenigingen, coöperaties, producentengroepen en teeltverenigingen. Elke vorm dekt een andere behoefte.

Wat een plaatselijke vereniging biedt

• Cursussen en velddagen
• Begeleiding door ervaren leden
• Informatie over ziekte en resistentie in de streek
• Gezamenlijk materiaal, vaak een slinger
• Toegang tot analyse en officiële informatie

Voor een beginner is dit het waardevolste dat er is. De eerste stap: contact opnemen vóórdat u bijen koopt.

Wat een coöperatie mogelijk maakt

• Gedeelde verwerkingsruimte en apparatuur
• Gezamenlijke inkoop van potten, kunstraat en suiker
• Toegang tot markten die een kleine producent alleen niet bereikt
• Een gedeeld merk

Het informatienetwerk

Georganiseerde imkers verplaatsen informatie snel: welke ziekte is opgedoken, welk middel niet meer werkt, wanneer de dracht openging, of er een nieuwe plaag is.

Omdat resistentie en ziekte zich regionaal ontwikkelen is die snelheid geen luxe. Alleenstaande imkers horen het laat, en die vertraging is kostbaar.

Teeltverenigingen

Zij beheren beschermde paringsgebieden en zuivere-lijnprogramma's. Dat is de enige praktische manier om de darrenkant te sturen en plaatselijke ondersoorten te behouden.

Vertegenwoordiging

Regels over bespuiting, etikettering, invoer en het beschermen van drachtgebieden — daarin een stem hebben vraagt organisatie.

Congressen

Op landelijk en internationaal niveau worden onderzoeksresultaten gedeeld voordat zij in boeken staan. Informatie over een oprukkende plaag reist via deze netwerken vaak vóór de plaag zelf.

Deelname

De waarde groeit met deelname. Contributie betalen en wegblijven verspilt het grootste deel van wat organisatie oplevert.