De geafrikaniseerde honingbij is een hybride populatie die ontstond uit kruising van een Afrikaanse ondersoort met Europese ondersoorten in Amerika. Zij verspreidde zich vanaf het punt van introductie over een groot gebied.

Kenmerken

• Verdediging: Duidelijk sterker dan bij Europese ondersoorten; sneller, in grotere aantallen, en zij achtervolgt verder
• Snelle vermeerdering: Bouwt snel op en zwermt vaak
• Verlaten van de kast: Vertrekt gemakkelijk bij verstoring of drachtgebrek
• Kleinere volken met kleinere voorraad

Waarom zij zich zo succesvol verspreidde

De eigenschappen die haar lastig te beheren maken zijn dezelfde die haar concurrerend maakten: snelle vermeerdering, veelvuldig zwermen, bestendigheid tegen drachtonderbrekingen en sterke verdediging.

In een tropisch en subtropisch milieu presteren die kenmerken beter dan Europese genetica.

De veiligheidskant

Dit onderscheidt haar van andere beheersuitdagingen. Volken bij woningen, paden of vee vormen een reëel gevaar, en steekincidenten met mensen en dieren zijn beschreven.

Waar deze populatie voorkomt is standplaatskeuze een veiligheidsvraag, geen gemaksvraag.

De varroakant

Bij deze populaties wordt betere varroatolerantie beschreven, toegeschreven aan kortere ontwikkelingsduur, poetsgedrag en hygiënisch gedrag.

Dat is een van de redenen dat de genetica ondanks de beheersproblemen belangstelling wekt in teeltwerk.

Koningin vernieuwen als beheer

Waar imkers in gebieden met deze populatie werken is de gangbare aanpak regelmatig vernieuwen met geselecteerde, zachtaardiger koninginnen — met de aanvaarding dat vrije paring de plaatselijke genetica geleidelijk terugbrengt.

Regelgeving

Invoer en verplaatsing zijn in veel landen gereguleerd of verboden.