Het Kashmir-bijenvirus behoort tot een groep nauw verwante virussen die ook het acute bijenverlammingsvirus en het Israëlische acute verlammingsvirus omvat.

De groep

Deze drie virussen zijn genetisch nauw verwant en in het veld niet van elkaar te onderscheiden. Zij delen dezelfde kenmerken:

• Zij komen op lage niveaus voor zonder verschijnselen
• Zij worden door varroa rechtstreeks in de hemolymfe gebracht
• Eenmaal geactiveerd verlopen zij snel en dodelijk

Voor de imker is het onderscheid tussen de drie niet van praktisch belang; de maatregel is dezelfde.

De rol van varroa

Dit is het beslissende punt. Zonder de mijt blijft het virus doorgaans onder de drempel.

De mijt verandert twee dingen: zij omzeilt de natuurlijke barrières door het virus rechtstreeks in te brengen, en zij verzwakt de afweer door het vetlichaam te beschadigen.

Daarom verschijnen deze virussen vrijwel uitsluitend in volken met een hoge mijtdruk.

Verschijnselen

• Snelle sterfte van volwassen bijen
• Trillende, coördinatieloze bijen
• Sterfte van poppen en jonge bijen
• Een volk dat in korte tijd instort

Het beeld onderscheidt niet; bevestiging vraagt laboratoriumonderzoek.

Wat het gevaarlijk maakt

De snelheid. Anders dan het vleugelmisvormingsvirus, dat het volk geleidelijk uitput, kan deze groep in korte tijd tot instorten leiden.

Er is dan geen tijd meer om te handelen — wat betekent dat de maatregel vooraf moet worden genomen.

Bestrijding

Er bestaat geen middel dat op het virus werkt. De enige werkelijk doeltreffende maatregel is varroa onder controle houden.

• Meet regelmatig en handel boven de drempel
• Meet vóór het opkweken van de winterbijen
• Houd de voeding op peil; gevarieerd stuifmeel ondersteunt de afweer
• Werk met lijnen met sterk hygiënisch gedrag
• Koop geen volken van onbekende herkomst

Wat u moet onthouden

De naam van het virus kennen levert weinig op. Wat telt is dat vrijwel alle ernstige virusbeelden terugvoeren op één beheersbare factor: de mijtdruk.