Zakbroed is een virale broedziekte. Zij komt veel voor maar richt zelden ernstige schade aan; meestal loopt zij vanzelf terug.

Het beeld

De larve sterft voordat zij zich tot pop ontwikkelt. Zij kan haar laatste vervelling niet voltooien; tussen huid en lichaam hoopt zich vocht op.

Het resultaat is het kenmerk waaraan de ziekte haar naam dankt: een met vocht gevuld zakje.

• Wordt de larve met een pincet uit de cel gehaald, dan komt zij als een zakje in één geheel mee
• Zij scheurt niet en laat geen resten achter — dat onderscheidt haar van vuilbroed
• De kleur gaat van parelwit naar geel en later donkerbruin
• Het kopeinde is donker en iets omhoog gekruld, als een gondel
• Geen geur

Onderscheid met vuilbroed

• Luciferproef: Bij zakbroed ontstaat geen draad. Bij Amerikaans vuilbroed rekt die twee tot drie centimeter uit
• Verwijderen: De zakbroedlarve komt in één geheel uit de cel. Bij Amerikaans vuilbroed hecht de schilfer stevig
• Geur: Zakbroed heeft geen geur; Amerikaans vuilbroed is scherp

Twijfelt u, laat het dan onderzoeken. De aanpak is bij beide fundamenteel anders.

Verloop

De ziekte verschijnt vooral in het voorjaar en bij stress. Zij loopt vaak vanzelf terug wanneer de dracht op gang komt en het volk sterker wordt.

Volken met sterk hygiënisch gedrag ruimen de aangetaste larven op en houden de ziekte klein.

Wat te doen

Er bestaat geen middel tegen virussen. De aanpak is het volk ondersteunen:

• Versterk het volk; zorg voor voer en stuifmeel
• Beperk stress: niet onnodig storen of verplaatsen
• Vernieuw aangetaste raat
• Vernieuw de koningin als het probleem hardnekkig terugkeert; hygiënisch gedrag is erfelijk
• Houd varroa onder controle; mijtdruk verzwaart elk virusbeeld

Praktische lijn

Zakbroed is zelden op zichzelf de reden van een verlies. Verschijnt het, dan is de nuttige vraag waarom het volk onder druk staat.