De bodem lijkt een eenvoudig onderdeel maar beïnvloedt de gezondheid van het volk rechtstreeks. Ventilatie, vochtbeheersing en varroacontrole lopen er alle drie doorheen.

Twee typen

Gesloten bodem

Een vlakke bodem zonder openingen; het traditionele type.

• Houdt warmte beter vast
• Kan de voorkeur hebben in koude streken
• Gevoeliger voor vochtophoping
• Mijten tellen is niet mogelijk

Open bodem

De onderkant is een gaasscherm. Dit type heeft tegenwoordig meestal de voorkeur.

• Geeft ventilatie; vermindert vochtophoping
• Maakt mijten tellen mogelijk. Een lade eronder verzamelt de gevallen mijten
• Verlicht het volk bij zomerhitte
• In koude streken hoort zij in de winter afsluitbaar te zijn

De vanglade als meetinstrument

De lade onder een open bodem doet meer dan mijten tellen:

• Mijtval: Om een trend te volgen
• Wasgruis: Waar het valt verraadt de breedte van de wintertros
• Broedresten: Wijzen op opruimgedrag
• Sporen van plagen

Het is de plek die het meeste over een volk vertelt zonder de kast te openen.

De stand

De kast staat licht voorover, zodat condens en binnengekomen regen via de vliegopening naar buiten lopen.

Staat de kast achterover, dan blijft het water binnen — met ernstige gevolgen in de winter.

Hoogte

De bodem hoort van de grond af te staan. De winst: vocht wordt afgesneden, hout rot trager en sommige plagen komen er moeilijker bij.

De vliegopening

De vliegopening in de bodem hoort verstelbaar te zijn naar seizoen en volksterkte.

• Sterk volk, dracht: Wijd
• Zwak volk, drachtgebrek: Smal, tegen roverij
• Winter: Smal, met muizenrooster, maar niet gesloten

Onderhoud

De bodem is het vuilste en vochtigste deel van de kast. Hij wordt in het voorjaar gereinigd en zo nodig vervangen.

Reservebodems aanhouden laat toe het schoonmaken later te doen in plaats van bij de kast.