Vergroting is in de imkerij op twee plaatsen nodig: bij het overlarven en bij ziektediagnose. De eisen verschillen sterk.

Bij het overlarven

Hier gaat het om zien wat u doet, niet om identificeren.

• Een kopband met loep of een vergrotende lamp volstaat
• Lichte vergroting is genoeg; te sterk vernauwt het beeld
• De handen moeten vrij blijven

Voor wie moeite heeft met fijn zien is dit het verschil tussen de jongste larven kunnen kiezen en systematisch te oude larven overlarven.

Bij ziektediagnose

Hier is een echte microscoop nodig. Verschillende diagnoses zijn alleen zo te stellen:

• Nosema: De sporen zijn alleen microscopisch te zien; de ziekte is in het veld niet vast te stellen
• Tracheeënmijt: Het borststuk wordt ontleed en de luchtbuizen beoordeeld
• Amoebeziekte: Cysten in de uitscheidingsbuisjes
• Stuifmeelherkenning bij herkomstonderzoek

Wat de diagnose eigenlijk mogelijk maakt

Kruipende bijen die niet kunnen vliegen komen voor bij nosema, bij de tracheeënmijt, bij vergiftiging en bij virusziekten. De verschijnselen onderscheiden niet.

Zonder microscoop blijft het dus bij vermoedens — en behandelen op een vermoeden is precies wat resistentie kweekt en geld kost.

Wat u ermee kunt en niet kunt

Een microscoop toont nosemasporen, maar onderscheidt de twee nosemasoorten niet: die zijn microscopisch sterk gelijkend en vragen laboratoriumonderzoek.

Voor de praktijk maakt dat weinig uit; de maatregelen zijn dezelfde.

Gedeeld gebruik

Veel verenigingen hebben een microscoop en leden die ermee kunnen werken. Voor de meeste imkers is dat de praktischste weg — een eigen instrument dat men niet leert gebruiken helpt niemand.