De kwaliteit van stuifmeel wordt bepaald door de plantverscheidenheid, het eiwitgehalte, het vochtgehalte en de afwezigheid van verontreiniging.

Wat de imker zelf kan beoordelen

• Kleurverscheidenheid: Veel verschillende kleuren betekent veel verschillende planten — het beste teken dat er is
• Droogte: Een korrel moet breken, niet vervormen onder druk
• Zuiverheid: Bijendelen, wasdeeltjes en vuil
• Geur: Muf betekent schimmel

De kleurverscheidenheid is het bruikbaarste kenmerk. Stuifmeel uit één bron levert een onvolledig eiwitpakket; gemengd stuifmeel is meer waard, voor de bijen en voor de klant.

Wat een laboratorium bepaalt

• Eiwitgehalte
• Vochtgehalte
• Botanische samenstelling: Welke planten en in welke verhouding
• Microbiologische zuiverheid
• Residuen van bestrijdingsmiddelen

Het vochtpunt

Dit is het beslissendste voor de houdbaarheid. Onvoldoende gedroogd stuifmeel schimmelt, en beschimmeld stuifmeel is niet uit te zoeken.

De sporen zitten door de hele partij; geen enkele bewerking herstelt dat. Bij twijfel: niet gebruiken.

Wat geen kit kan repareren

Een analyse vertelt u wat er is, niet wat er had moeten zijn. Zij repareert niets wat bij het oogsten of drogen is misgegaan.

Wat de kwaliteit werkelijk bepaalt gebeurt vóór de analyse:

• Dagelijks legen van de vanger
• Drogen bij lage temperatuur, of invriezen
• Niet winnen tijdens een behandelperiode
• Luchtdicht, donker en koel bewaren

Vastleggen

Noteer per partij: stand, periode, oogstdatum en droogwijze. Zonder die gegevens is geen herkomstclaim te onderbouwen.