Tussen het klaren en het vullen wordt honing in vaten bewaard. Bij grotere hoeveelheden bepaalt de keuze van het vat de kwaliteit.

Materiaal

• Roestvast staal: Duurzaam, neemt geen geuren op, goed te reinigen
• Voedselveilig kunststof: Lichter en goedkoper; let op de geschiktheid voor levensmiddelen

Verzinkt metaal, koper, zink en onbehandeld staal zijn ongeschikt — honing is zuur en tast ze aan.

De sluiting

Honing trekt vocht uit de lucht. Een vat dat niet goed sluit laat het vochtgehalte stijgen, en te vochtige honing gaat gisten.

Bij vaten die worden vervoerd telt de sluiting dubbel: honing die onderweg lekt is verloren en maakt alles vies.

Kraan of niet

Een kraan onderaan maakt aftappen eenvoudig. Zij is ook de plek waar het meeste achterblijft en die het vaakst onvoldoende wordt gereinigd.

Kraanloze vaten worden leeggeschept of gekanteld — omslachtiger maar makkelijker schoon te houden.

Partijen scheiden

Meerdere kleinere vaten zijn beter dan één groot. Zij houden partijen gescheiden per drachtperiode en per stand — de voorwaarde voor elke herkomstclaim.

Alles samenvoegen verliest het karakter én de traceerbaarheid.

Vervoer

• Vaten vastzetten; verschuiven beschadigt de sluiting
• Rechtop houden
• Niet in de volle zon; warmte versnelt de veroudering
• Bij kou wordt honing vast en moeilijk te verwerken

Bewaren

Droog, koel, donker en geurvrij. Vaten van de vloer af en niet tegen een koude buitenmuur.

Etiketteren

Op elk vat: stand, drachtperiode, oogstdatum en het gemeten vochtgehalte. Dat laatste bespaart later opnieuw meten.