Yaz, koloninin en kalabalık olduğu ve arıcının en çok iş yaptığı dönemdir. Ancak asıl belirleyici olan yazın sonudur; o dönemde alınan kararlar kışı belirler.

Erken yaz: kaynak dönemi

• Yer ver. Ballık zamanında takılmalı; darlık hem depolamayı sınırlar hem oğulu tetikler
• Oğul kontrolünü sürdür. Kontrol aralığı sekiz günün altında kalmalı
• Su sağla. Sıcakta serinletme için su tüketimi artar
• Gölge sağla. Aşırı sıcakta koloni enerjisini serinletmeye harcar

Yaz ortası: kaynak kesintisi

Birçok bölgede ana kaynaktan sonra bir boşluk gelir. Kovan ağırlığı düşmeye başlar.

Bu dönemin riskleri:

• Yağmacılık. Uçuş deliğini daralt, hızlı çalış, açıkta petek bırakma
• Stok tükenmesi. Ağırlığı izle; gerekirse besle
• Zararlı baskısı. Sarıca arı ve eşek arısı bu dönemde artar

Hasat

• Sırlanmayı bekle; kısmen sırlı çerçevede nem ölç
• Az duman kullan; aroma etkilenir
• Koloniye yeterli stok bırak
• Kaynak dönemine göre ayrı süz

Yaz sonu: yılın dönüm noktası

Bu dönem, arıcılık yılının en kritik anıdır ve çoğu kez hafife alınır.

Kış arıları yaz sonunda yetişir. Yağ dokusu iyi gelişmiş bir kış arısı aylarca yaşar; zayıf doğan arı haftalarca yaşar ve koloni ocak-şubatta erir.

Varroa tam bu dokuyla beslenir. Dolayısıyla:

• Akar düzeyini ölç. Yılın en önemli ölçümü budur
• Gerekiyorsa hemen müdahale et. Kış arıları oluşmadan akar yükü inmiş olmalı
• Geç kalma. Eylülde yapılan müdahale çoğu kez geçtir

Yapılacaklar sırası

• Son hasadı tamamla
• Akar düzeyini ölç ve müdahale et
• Müdahale sonrası yeniden ölç
• Analık kontrolü yap; sorunlu ana arıyı yenile
• Zayıf kolonileri birleştir
• Kışlık beslemeyi planla
• Alanı koloni gücüne göre daralt

Sık yapılan hata

Hasadı bitirip işi bitmiş saymak. Oysa hasat, yaz sonu işlerinin başlangıcıdır.

Ağustostaki akar düzeyi, martta kaç koloninin canlı olacağını büyük ölçüde belirler.