Bal arısı, koloni halinde yaşayan ve kışı topluca geçiren nadir böceklerden biridir. Arıcılığın mümkün olması bu iki özelliğe dayanır.

Koloni bir bütündür

Tek bir arı uzun süre yaşayamaz. Koloni ise ısısını düzenler, besin depolar, kendini savunur ve kışı geçirir.

Bu yüzden arıcı tek tek arılarla değil, koloniyle ilgilenir. Bir muayenede bakılan şey arılar değil, koloninin durumudur.

Neden kovanda tutulabiliyor

• Kışı toplu geçirir: Koloni yıldan yıla sürer; her yıl yeniden kurulmaz
• Fazla stok yapar: İhtiyacından çoğunu depolar; arıcı fazlasını alır
• Kapalı boşluğu yuva seçer: Kovan bu doğal tercihi karşılar
• Görece uysaldır

Üç birey

• Ana arı: Tek üreyen dişi; yumurta bırakır ve feromonuyla koloniyi bir arada tutar
• İşçi arı: Üremeyen dişi; bütün işleri yapar
• Erkek arı: Yalnızca çiftleşir

Yıl döngüsü

• Kış: Küme halinde, kaslarını titreterek ısınır
• İlkbahar: Yavru üretimi başlar, koloni hızla büyür
• İlkbahar sonu: Bölünme dürtüsü; oğul dönemi
• Yaz: Depolama
• Yaz sonu: Kış arıları yetişir

Arıcılığın bütün takvimi bu döngüye göre kurulur.

Tozlaşma

Bal arısı çiçekten çiçeğe geçerken poleni taşır. Birçok tarım ürününde verim ve kalite bu hizmete bağlıdır.

Bununla birlikte tozlaşma yalnızca bal arısının işi değildir; yabani arılar ve diğer böcekler de bu işi yapar ve bazıları belirli bitkilerde daha etkilidir.

Yabani arılarla ilişki

Bal arısı geniş beslenir ve çoğu çiçekten yararlanabilir. Aşırı koloni yoğunluğu, belirli bitkilere bağımlı yabani arılarla rekabet yaratabilir.

Bu yüzden koloni sayısını çevrenin taşıma kapasitesine göre belirlemek, hem verim hem çevre açısından doğrudur.

Sokması

Arı yalnızca savunma amacıyla sokar ve işçi arı bunu yaptığında ölür. Bu, sokmanın koloni için de bir maliyet olduğu anlamına gelir.

Sakin ve yavaş hareket etmek, hem arıcıyı hem koloniyi korur.