Akarlar, bugün arıcılığın en büyük sorun grubudur. Koloni kayıplarının en büyük tek nedeni bu gruptadır.

Üç akar

• Varroa destructor: En yaygın ve en yıkıcı olanı. Neredeyse her yerde bulunur
• Tropilaelaps: İstilacı; Asya kökenli, yayılım alanı genişliyor
• Trake akarı: Solunum borularında yaşar; bugün birçok bölgede ekonomik önemi azalmıştır

Ortak nokta: konak değişimi

Varroa ve Tropilaelaps'ın asıl konağı Asya bal arısıdır. O tür, akarla milyonlarca yıl birlikte evrimleşti ve savunma davranışları geliştirdi: tımarlanma, hijyenik davranış, kısa yavru süresi.

Avrupa bal arısı bu geçmişe sahip değildir. Akarların bu türde yıkıcı olmasının sebebi budur.

Varroa ile Tropilaelaps farkı

• Biçim: Varroa enine yayvan; Tropilaelaps uzun ve dar
• Hareket: Varroa ağır; Tropilaelaps petek üzerinde hızla koşar
• Nerede: Varroa erişkinlerde de bulunur; Tropilaelaps neredeyse tamamen yavruda
• İzleme: Şeker yıkama Varroa'da sayısal sonuç verir, Tropilaelaps'ta yalnızca var/yok

Bu son madde kritiktir: temiz çıkan bir şeker yıkama, Tropilaelaps yokluğunun kanıtı değildir.

Asıl zarar: virüs taşıyıcılığı

Akarın en yıkıcı etkisi beslenmesi değil, virüs aktarmasıdır. Deforme kanat virüsü doğrudan arının içine enjekte edilir.

Bu yüzden koloni çöküşü, akar sayısı çok yüksek olmadan da gerçekleşebilir.

Mücadelenin temeli

• Ölç. Şeker ya da alkol yıkama ile düzenli izleme
• Kimyasal olmayanı önce dene. Yavru kesintisi, erkek yavru kesimi, tuzak petek
• Gerekirse ruhsatlı ürün. Etken maddeyi dönüşümlü kullan
• Sonucu ölç. Beklenen düşüş olmadıysa direnç olabilir

Zamanlama

Yılın kritik anı yaz sonudur; kış arıları o dönemde yetişir ve akar tam onların yağ dokusuyla beslenir.

Ağustostaki akar düzeyi, martta kaç koloninin canlı olacağını büyük ölçüde belirler.

Bildirim

Tropilaelaps birçok ülkede ihbarı zorunludur. Şüpheli akar görüldüğünde örnek alkolde saklanmalı ve yetkili otoriteye bildirilmelidir.