Genetik seçim, hangi kolonilerden üretim yapılacağına karar verme işidir. Islahın özü budur; geri kalanı bu kararın uygulanmasıdır.

Kalıtım ve çevre

Gözlenen her özellik iki kaynaktan gelir: genetik ve çevre.

Bir koloninin iyi bal yapması, iyi genetiğinden olabileceği gibi iyi bir konumda bulunmasından da olabilir. Seçim yaparken bu ikisini ayırmak gerekir.

Ayrım tek yolla yapılır: kolonileri aynı koşullarda tutmak.

Bazı özellikler daha kolay seçilir

Özelliklerin kalıtım gücü farklıdır.

• Davranış özellikleri — sakinlik, hijyenik davranış — seçime görece hızlı yanıt verir
• Verim çevreden çok etkilenir; ilerleme daha yavaştır

Bu yüzden ıslaha davranış özelliklerinden başlamak daha hızlı sonuç verir.

Bal arısına özgü zorluk

Diğer hayvan ıslahından iki temel farkı vardır:

• Çoklu çiftleşme: Ana arı çok sayıda erkekle çiftleşir; koloni içinde birden çok baba hattı bulunur
• Değerlendirilen birim koloni: Özellikler tek arıda değil, koloni düzeyinde gözlenir

Bu, seçimi karmaşıklaştırır ama aynı zamanda koloniye genetik çeşitlilik ve dayanıklılık kazandırır.

Akrabalık

Kapalı bir popülasyonda sürekli kendi hattından üretmek akrabalık derecesini yükseltir.

Somut göstergesi delik delik yavru alanıdır: yakın akraba çiftleşmesinde bazı yumurtalar gelişmez ve arılar bunları temizler.

Düzenli aralıklarla dışarıdan hat almak bu sorunu önler.

Seçim yoğunluğu

Ne kadar az koloniden üretim yaparsan ilerleme o kadar hızlı olur; ancak akrabalık riski de o kadar artar.

Denge gerekir: en iyi birkaç koloniden üretmek ama tek bir hatta bağlanmamak.

Gerçekçi ilerleme

Islah yavaş bir iştir; sonuçlar yıllar sonra görülür. Buna karşılık ilerleme birikimlidir: her kuşakta kazanılan korunur.

En iyi kolonilerden üretip en kötüleri yenilemek bile birkaç yılda belirgin fark yaratır.