Hastalıklara ve zararlılara direnç, alt türler ve hatlar arasında belirgin biçimde değişir. Bu, ana arı seçiminde göz önüne alınması gereken bir ölçüttür.

Direncin kaynağı

Direnç, çoğunlukla belirli davranışlardan gelir:

• Hijyenik davranış: Bulaşık ya da ölü yavruyu tanıyıp temizleme
• Varroa duyarlı hijyen: Özellikle akar üremiş gözleri hedefleme
• Tımarlanma: Arıların birbirinin üzerindeki akarları temizlemesi
• Kısa yavru süresi: Kapalı kalma süresinin kısalması akarın yetiştireceği yavru sayısını düşürür

Bu davranışların tamamı kalıtsaldır ve seçilebilir.

Doğal örnek

Asya bal arısı, Varroa ve Tropilaelaps ile milyonlarca yıl birlikte evrimleşti ve bu savunmaları geliştirdi. Akarla dengede yaşar.

Avrupa bal arısı bu geçmişe sahip değildir; akarların bu türde yıkıcı olmasının sebebi budur.

Alt türler arasındaki farklar

Bazı popülasyonlarda belirgin tolerans bildirilmiştir. Bunlar genellikle akarla uzun süre baskı altında yaşamış ve doğal seçilim geçirmiş gruplardır.

Ancak dikkat: tolerans, bağışıklık değildir. Toleranslı hatlarda da izleme ve gerektiğinde müdahale gerekir.

Bölgesel farklılık

Bir bölgede iyi sonuç veren dirençli hat, başka bölgede aynı performansı göstermeyebilir. Direnç davranışları iklim ve kaynak koşullarından etkilenir.

Bu yüzden "dirençli hat" iddiası, kendi koşullarında sınanmadan kabul edilmemelidir.

Ödünleşmeler

Direnç özellikleri bazen başka özelliklerle birlikte gelir:

• Bazı toleranslı popülasyonlar daha savunmacıdır
• Bazıları daha sık oğul verir
• Bazıları daha küçük koloniler kurar

Seçim yaparken bunlar hesaba katılmalıdır.

Arıcının yapabileceği

• Hijyenik davranışı ölç ve yüksek puan alanlardan ana arı üret
• Akar artış hızını koloniler arasında karşılaştır
• Seçilmiş kolonilerde erkek yavru alanı bırak
• Zayıf performans gösteren kolonilerin ana arısını yenile

Bu dört adım, hiçbir özel hat satın almadan birkaç yılda belirgin fark yaratır.