Bal arısı çok geniş bir coğrafyada yaşar. Bunu mümkün kılan, alt türlerin bulundukları iklime uyum sağlamış olmasıdır.

Uyumun görüldüğü noktalar

• Kış kümesinin büyüklüğü: Soğuk iklim alt türleri küçük küme kurar ve az tüketir
• İlkbahar gelişim hızı: Kısa sezonlu bölgelerde hızlı, uzun sezonlu bölgelerde daha ölçülü
• Kaynak kesintisine tepki: Kurak bölge arıları yavru üretimini hızla kısar
• Uçuş sıcaklığı: Serin iklim arıları daha düşük sıcaklıkta uçar
• Dil uzunluğu: Bölgedeki çiçek yapısına göre değişir

Neden yerel uyum önemli

Bir alt tür, kendi bölgesinin kaynak takvimine ve kışına göre seçilmiştir.

Katalogda daha verimli görünen ithal bir hat, yerel koşullarda geri kalabilir: kaynağı kaçırır, kışı ağır tüketir ya da yanlış zamanda yavru üretir.

Uyumsuzluğun somut örnekleri

• Uzun sezona uyumlu bir hat, kısa kışı olan bölgede sonbaharda yavru üretmeyi geç keser; stok tükenir ve varroa döngüsü uzar
• Hızlı gelişen bir hat, erken kaynağı olmayan bölgede boşuna büyür ve oğul verir
• Kurak bölgeye uyumlu bir hat, bol kaynaklı bölgede potansiyelini kullanmaz

İklim değişikliğinin etkisi

Bu uyum, sabit bir iklim varsayımına dayanır. Çiçeklenme takvimi kaydıkça uyum bozulur.

• Koloni gelişimi gün uzunluğu ve sıcaklığın birleşimiyle yürür; bitki ağırlıkla sıcaklığa tepki verir
• İkisi farklı hızda kayınca koloni kaynağa hazır olmadan kaynak açar ve biter
• Ilık sonbahar yavru sezonunu uzatır; yavrusuz dönem daralır ve varroa uygulamasının zamanlaması bozulur

Arıcının uyarlaması

• Takvimi değil koloniyi izle. Kaynağın ve yavrunun gerçek durumu tarihten güvenilirdir
• Kendi kayıtlarını tut. Bölgende çiçeklenmenin ne zaman başladığını yıllara göre yaz
• Yerel hatlarla çalış. Uyum en ucuz avantajdır
• Terazi kullan. Kaynağın gerçekten olup olmadığını ağırlık söyler

Genetik çeşitliliğin değeri

Yerel alt türler bir uyum havuzudur. Kontrolsüz ithalat ve melezleme bu havuzu seyreltir; değişen iklimde uyum kapasitesini azaltır.