Kovan içi sıcaklık ve nem, koloninin durumu hakkında kovanı açmadan bilgi verir. Doğru yorumlandığında zaman kazandırır.

Sıcaklık

Yavru yuvası yaklaşık otuz beş derecede tutulur. Bu, arıların titizlikle koruduğu bir değerdir; sapması yavru gelişimini bozar.

Yavru alanına yerleştirilen bir sensör bu sıcaklığın korunup korunmadığını gösterir.

• Kararlı yüksek sıcaklık: Yavru var, koloni sağlıklı
• Düşüş ve dalgalanma: Yavru bitmiş ya da koloni zayıflamış
• Kışın kademeli düşüş: Yavru üretiminin durması

En değerli kullanımı

Sıcaklık sensörünün en somut faydası, yavrusuz dönemin başlangıcını tespit etmektir.

Yavrusuz dönem, oksalik asit gibi temaslı uygulamalar için en elverişli penceredir; akarların tamamı arıların üzerindedir.

Bu pencereyi tarihle tahmin etmek yerine ölçmek, uygulamanın etkinliğini doğrudan artırır. İklim kayması nedeniyle sabit tarihler giderek daha az güvenilir hale geliyor.

Nem

Kışın nem, soğuktan daha öldürücüdür. Koloni soğuğa dayanır; sürekli damlayan yoğuşmaya dayanmaz.

Nem sensörü, havalandırma yetersizliğini ve kapak sızıntısını erken gösterir.

Yazın ise yüksek nem, balın olgunlaşmasını yavaşlatır.

Yerleştirme

• Sıcaklık sensörü yavru alanına ya da hemen üstüne konur
• Doğrudan güneş ve dış hava akımından uzak olmalı
• Kablo ve gövde arıların hareketini engellememeli
• Propolisle kaplanabilir; düzenli temizlik gerekir

Sınırlar

Sensör bir şeyin değiştiğini söyler, neden değiştiğini söylemez.

Sıcaklık düşüşü yavrunun bitmesi de olabilir, ana arı kaybı da, hastalık da. Sebebi bulmak yine kovanı açmayı gerektirir.

Kaç tane

Her kovana sensör gerekmez. Birkaç temsili koloni çoğu zaman yeterlidir; aynı arılıktaki koloniler benzer koşullarda bulunur.

Veri

Kaydedilen veri yorumlanmazsa işe yaramaz. Grafik biriktirmek karar vermek değildir; her ölçümün hangi karara bağlanacağı önceden belirlenmelidir.