Het bevruchtingskastje is een kleine eenheid waarin een koningin uitloopt, paart en begint te leggen. Het is de laatste stap van de teelt en de plek waar de meeste koninginnen verloren gaan.

Het evenwicht van de maat

Dit is het bepalende punt.

• Klein spaart bijen — belangrijk, want elk kastje kost bijen uit een productievolk
• Te klein kan geen warmte houden en heeft geen voorraadbuffer; bij koud of nat weer gaat de eenheid verloren

De juiste maat hangt af van het klimaat: in een koel, wisselvallig klimaat is een groter kastje verstandiger dan de kleinste vorm.

Wat erin moet

• Voldoende bijen om de dop warm te houden
• Voorraad, of een voerbak die wordt bijgevuld
• Wat stuifmeel
• Een verdeckelde dop of een pas uitgelopen koningin

Wanneer de dop erin gaat

Vóór het uitlopen — ongeveer twaalf dagen na het overlarven. Loopt de koningin in het pleegvolk uit, dan vernielt zij de overige doppen.

Daarom hoort de overlarfdatum te worden opgeschreven.

De bruidsvlucht

• Er moeten rijpe darren in de omgeving zijn
• Het weer moet vliegen toelaten; een lange periode slecht weer laat de koningin ongepaard of onvoldoende gepaard
• Open het kastje niet in deze dagen
• Bult darrenbroed in werkstercellen later betekent onvoldoende paring; zo'n koningin wordt vervangen

De kwetsbaarheid

Kleine eenheden zijn het meest vatbaar voor roverij, wespen, mieren en vogels. Vogeldruk telt hier bijzonder: een koningin die op haar bruidsvlucht wordt gevangen kost het hele kastje.

• Vliegopening zeer klein houden
• Verschillende richtingen en herkenningspunten tegen vervliegen
• Niet bij een druk vliegende stand plaatsen tijdens drachtgebrek

Na de paring

Zodra zij legt en het broedbild gesloten is, kan de koningin worden gebruikt of doorverkocht. Het kastje wordt gereinigd voordat er een nieuwe dop in gaat.