Naast de metingen die een imker zelf doet, bestaan laboratoriumanalyses die de samenstelling en zuiverheid van bijenproducten bepalen.

Wat bij honing wordt bepaald

• Vochtgehalte: De beslissendste eigenschap
• De verouderingsmarker: Stijgt bij verhitting en langdurige opslag
• Enzymactiviteit: Daalt bij verhitting
• Suikersamenstelling: Wordt gebruikt bij het opsporen van bijmenging
• Stuifmeelinhoud: Voor botanische en geografische herkomst
• Elektrische geleidbaarheid: Onder meer om honingdauwhoning te onderscheiden

Waarvoor u het gebruikt

• Een eenbloemige claim onderbouwen
• Een herkomstclaim verdedigen
• Bij levering aan een afnemer die het vraagt
• Om te weten wat uw bijen werkelijk hebben bevlogen

Dat laatste verschilt vaak van wat de imker aannam en is nuttig voor het plannen van dracht en standplaats.

De grens van analyse

Moderne siropen worden zo gemaakt dat zij op honing lijken. Eenvoudige analyses zien het verschil niet, en de opsporing loopt achter op de methoden van vervalsing.

Daarbij is honing van nature variabel: de samenstelling verschilt per plant, streek en seizoen. Die spreiding maakt een vaste grenswaarde lastig.

Wat de imker vooraf moet doen

Geen analyse repareert wat bij de oogst is misgegaan:

• Apart oogsten per drachtperiode en per stand
• Grof zeven; overfilteren wist het stuifmeel en daarmee de herkomst uit
• Aantekeningen bijhouden: stand, periode, bloei
• Een representatief monster uit de partij, niet uit één pot

Residuonderzoek

Ook residuen van diergeneesmiddelen zijn te bepalen, in honing en in was. Voor wie een gesloten waskringloop nastreeft is dat de manier om te weten of die werkelijk schoon is.

Regelgeving

Regels over eenbloemige aanduidingen en herkomstetikettering verschillen per land en worden herzien. Raadpleeg de actuele wetgeving voordat u een claim voert.