Honingvervalsing is een van de omvangrijkste vormen van voedselfraude ter wereld. Zij treft de eerlijke imker rechtstreeks: de prijs wordt gedrukt door een product dat geen honing is.

Vormen

• Siroop toevoegen: Goedkope suikersiropen worden bijgemengd
• Voeren tijdens de dracht: De bijen verwerken siroop en slaan die op
• Te vroeg oogsten en kunstmatig drogen
• Onjuiste herkomstopgave
• Mengen: Goedkope honing onder duurdere

Waarom het moeilijk te bewijzen is

Moderne siropen worden zo gemaakt dat zij op honing lijken. Eenvoudige analyses zien het verschil niet, en de opsporing loopt achter op de methoden van vervalsing.

Daarbij is honing van nature variabel: de samenstelling verschilt per plant, streek en seizoen. Die spreiding maakt een vaste grenswaarde lastig.

Het overfilterprobleem

Zeer fijne filtratie verwijdert de stuifmeelkorrels. De honing oogt helderder, maar het spoor van de geografische herkomst is uitgewist.

In zo'n honing is de oorsprong niet aan te tonen. Daarom is grof zeven de juiste praktijk — het behoudt de verdedigbaarheid van uw eigen product.

Stuifmeelanalyse

Stuifmeelkorrels identificeren en tellen toont de botanische en geografische herkomst. De uitleg is niet eenvoudig: planten geven zeer verschillende hoeveelheden stuifmeel af, dus de drempels verschillen per soort.

Wat de eerlijke imker doet

• Oogst apart per drachtperiode en per stand
• Zeef grof; verwijder het stuifmeel niet
• Houd aantekeningen bij
• Voer niet met honingkamers op de kast
• Meet het vochtgehalte in plaats van te vroeg te oogsten
• Laat analyseren bij een eenbloemige claim

De sterkste troef

Raathoning is het meest concrete bewijs van echtheid: niet geslingerd, niet verhit, niet gefilterd, en niet te versnijden.

Wat de klant moet weten

Kristallisatie is natuurlijk en geen gebrek. Zij wijst niet op vervalsing — eerder het tegendeel: veel versneden producten kristalliseren juist niet.